Koksownia Jan Šverma (zlikwidowana)

Do końca 2010 r. Koksownia Jan Šverma wykorzystywała jeden piec koksowniczy z 72 komorami, każda o pojemności 11,3 tony koksu. Proces wytarzania koksu w każdej komorze pieca trwał 18 godzin. Roczna produkcja Koksowni Jan Šverma wynosiła około 400.000-420.000 ton koksu. Piec koksowniczy nr 3 w fabryce został zamknięty w maju 2009 r.

Historia

Istniejąca dziś Koksownia Jan Šverma powstała w ostrawskiej gminie Mariańskie Góry (Mariánské Hory) w 1890 r. Pierwotnie otrzymała nazwę „Ignát”, od ówczesnego wyrobiska, które później przekształciło się w Kopalnię Ignát. Pierwotnie fabryka koksu miała być nierozerwalnie związana z kopalnią, później stała się częścią akcyjnej spółki wydobywczej Těžařství Vladimíra Vondráčka a spol. Była to wówczas największa koksownia w całym zagłębiu. Przykładowo w 1896 r. zatrudniała 74 osoby, produkując około 48.500 ton koksu.

W 1918 r. zakład koksowniczy stał się niezależnym przedsiębiorstwem. Pierwsze piece projektu Ottona Koppersa i Stilla zostały zastąpione bateriami typu SA w latach 1959-1962, a następnie bateriami typu S1 w latach 1967-1974. W koksowni produkowano głównie koks wykorzystywany jako paliwo i reduktor w wielkich piecach. Produkowany w zakładzie koks sprzedawano zarówno na rynku wewnętrznym, jak i eksportowano na Węgry, do Szwajcarii, Niemiec, Austrii i Polski. Gaz koksowniczy, produkt uboczny wytwarzania koksu, wykorzystywano w zakładach azotowych, elektrowni oraz w hucie żelaza w Witkowicach. Wśród pozostałych produktów ubocznych wyliczyć można benzol, smołę i siarczan amonowy.

Po zawiłych przemianach koksownia stała się częścią Koksowni Ostrawsko-Karwińskiej w 1952 r., podzielając jej późniejsze losy. U progu powstania Koksowni Ostrawsko-Karwińskiej Koksownia Jan Šverma wykorzystywała system płukania węgla, piece koksownicze nr 1, 2 i 3 oraz system odparowywania benzolu typu Ibing.

Historia oddawania do użytku i zamykania poszczególnych pieców koksowniczych w Koksowni Jan Šverma: