Historia koksownictwa w świecie

XVII wiek

Początki produkcji koksu sięgają czasów rewolucji przemysłowej w pierwszych latach XVII w. W tej epoce Sir Henry Platt proponuje metodę przetwarzania węgla, wzorującą się na popularnej wówczas pirolizie drewna – ogrzewaniu drewna w specjalnych piecach z ograniczonym dostępem pwietrza, pozwalającym na wytwarzanie węgla drzewnego. Produkt powstały w pirolizie węgla wykorzystywano pierwotnie wyłącznie do ogrzewania i w wybranych procesach produkcji żywności (np. w warzeniu piwa), ponieważ to udoskonalone paliwo nie tworzyło produktów ubocznych spalania, które mogłyby zaszkodzić produkcji żywności. Na początku koks produkowano w prymitywnych piecach.

XVIII wiek

Abraham Darby odkrył w 1709 r., że koks jest wyśmienitym reduktorem, który można zastosować w produkcji żelaza. Naturalny węgiel nie nadawał się do tego celu, między innymi z uwagi na produkty uboczne spalania. Przełomowe odkrycie Darby’ego było jedną z kluczowych innowacji prowadzących do rewolucji przemysłowej, ponieważ zmniejszało koszty produkcji żelaza i stali. Stosowane na początku prymitywne piece zastąpiono bardziej wyrafinowanymi piecami koksowniczymi opartymi na różnych projektach.

XIX wiek

Historia produkcji koksu w rejonie Ostrawy sięga 1840 r. W 1892 r. powstaje „Koksownia Ignát” (Ignacy), która następnie otrzymała nazwę Jan Šverma. Koksownia ta ostatecznie stała się częścią OKK Koksovny a. s., a ostatnio została zlikwidowana.

Szczegółowa historia koksownictwa w rejonie Ostrawy.

XX wiek

Prototyp nowoczesnego pieca koksowniczego powstał w 1940 r. Pierwsze piece miały około 12 metrów długości, 4 metrów wysokości i 0,5 metra szerokości i były wyposażone w drzwi po obu stronach. Wchodzące do pieca powietrze było podgrzewane gorącymi gazami pochodzącymi ze spalania. Odzyskiwanie ciepła odpadkowego pozwalało wytwarzać wyższą temperaturę i przyspieszało proces wytwarzania koksu. Od 1940 r. proces zmechanizowano i ulepszono poprzez zastosowanie odpowiednich materiałów. Nowoczesny system może obejmować komory koksownicze do 20 m długości i 8 m wysokości.